توی دنیای بلاک‌چین، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها همیشه مقیاس‌پذیری بوده؛ یعنی اینکه چطور شبکه رو بدون قربانی کردن امنیت و تمرکززدایی، سریع‌تر و کارآمدتر کنیم. حالا یه ارتقای جدید پروتکل که توسط یکی از توسعه‌دهنده‌های فعال در CTDG Dev Hub ارائه شده، داره این مشکل رو از یه زاویه کاملاً متفاوت حل می‌کنه: جداسازی کامل «اجماع» از «اجرا».
توی این مدل جدید، گره‌های شبکه می‌تونن بدون اینکه منتظر بمونن تا تراکنش‌ها به طور کامل اجرا بشن، روی بلوک‌ها به توافق برسن. به زبان ساده، به جای اینکه همه منتظر بمونن تا محاسبات سنگین انجام بشه و بعد رأی بدن، الان اول روی ترتیب و محتوای بلوک‌ها توافق می‌کنن و بعد اجرای تراکنش‌ها به صورت موازی یا بعد از اجماع انجام می‌شه. این کار فشار روی پردازنده‌های گره‌ها رو به شدت کم می‌کنه و سرعت نهایی شبکه رو چند برابر می‌کنه.
این ارتقا می‌تونه تحول بزرگی برای شبکه‌هایی باشه که با ترافیک بالا دست و پنجه نرم می‌کنن، چون دیگه نیازی نیست که هر گره همه محاسبات رو انجام بده تا بتونه نظر بده. فقط کافیه که صحت داده‌ها رو تأیید کنه و بقیه کارها رو به لایه اجرا بسپاره. این یعنی مقیاس‌پذیری بدون درگیری با سختی‌های قبلی.
نظر کارشناسی: از دید تحلیلگر، این جداسازی می‌تونه به یه استاندارد جدید در طراحی بلاک‌چین تبدیل بشه و فشار رو از روی زیرساخت‌های فعلی برداره. اگر این ارتقا به درستی پیاده‌سازی بشه، احتمالاً شاهد افزایش چشمگیر توان عملیاتی شبکه‌هایی خواهیم بود که از این معماری پیروی می‌کنن، و این می‌تونه یه سیگنال صعودی برای توکن‌های مرتبط با اون شبکه‌ها باشه. با این حال، باید مراقب چالش‌های امنیتی احتمالی در لایه اجرا هم بود؛ چون اجماع سریع‌تر همیشه به معنای امنیت بیشتر نیست.