تحقیقات جدید بانک مرکزی ایتالیا (Bank of Italy) نشان می‌دهد که استفاده از استیبل‌کوین‌ها برای حواله‌های بین‌المللی لزوماً هزینه‌های کمتری نسبت به روش‌های سنتی ندارد. برخلاف تصور رایج که کارمزد شبکه بلاک‌چین را عامل اصلی هزینه‌ها می‌دانند، محققان به این نتیجه رسیده‌اند که تفاوت اصلی در هزینه‌های تبدیل ارز فیات و زیرساخت‌های پرداخت است؛ نه کارمزد خود بلاک‌چین. به عبارت دیگر، همان‌قدر که فناوری می‌تواند سرعت را بالا ببرد، پیچیدگی‌های تبدیل ارز و واسطه‌های مالی سنتی همچنان سد راه کاهش هزینه‌ها هستند.
این یافته‌ها می‌تواند برای کاربرانی که به دنبال ارسال پول به خارج از کشور با استفاده از تتر (USDT) یا سایر استیبل‌کوین‌ها هستند، یک هشدار جدی باشد. در عمل، وقتی شما یک حواله استیبل‌کوین انجام می‌دهید، هنوز مجبورید ارز محلی را به دلار یا یورو تبدیل کنید، کارمزد صرافی بدهید و در سمت گیرنده نیز دوباره تبدیل ارز انجام شود. اینجاست که هزینه‌ها گل‌خوری می‌شوند و مزیت رقابتی استیبل‌کوین‌ها را از بین می‌برند. البته این به آن معنا نیست که استیبل‌کوین‌ها بی‌فایده‌اند، بلکه باید آن‌ها را در کنار زیرساخت‌های کارآمدتر در نظر گرفت.
برای فعالان بازار کریپتو در ایران، این خبر اهمیت دوچندان دارد؛ زیرا بسیاری برای دور زدن تحریم‌ها و انتقال ارزش به استیبل‌کوین‌ها تکیه می‌کنند. اما به نظر می‌رسد اگر بسترهای تبدیل ارز و درگاه‌های پرداخت محلی بهینه‌تر نشوند، نمی‌توان انتظار معجزه از استیبل‌کوین‌ها در کاهش هزینه‌های حواله داشت. در نهایت، این تحقیق نشان می‌دهد که نوآوری در لایه‌های مالی سنتی (Fiat) به همان اندازه فناوری بلاک‌چین حیاتی است.
نظر کارشناسی: پیش‌بینی می‌کنم در کوتاه‌مدت، استیبل‌کوین‌ها جایگاه خود را در حواله‌های خرد حفظ کنند، اما برای حواله‌های کلان، مؤسسات مالی راه‌حل‌های ترکیبی را ترجیح دهند. با این حال، با رشد پروتکل‌های لایه ۲ و راه‌حل‌های تبدیل ارز غیرمتمرکز (DEX)، به تدریج این هزینه‌های پنهان کاهش می‌یابد. سیاست‌گذاران نیز باید به فکر یکپارچه‌سازی رمزارزها با سیستم بانکی باشند تا هم سرعت و هم هزینه‌ها بهبود یابد.