بحث توکن‌سازی دارایی‌ها فقط به معنای دیجیتالی کردن یک سند یا مالکیت نیست. اصل ماجرا، رها کردن قدرت نهفته در وثیقه‌هاست. وقتی یک دارایی مثل املاک یا اوراق قرضه به توکن تبدیل می‌شود، دیگر در یک صندوق یا دفتر اسناد زندانی نمی‌ماند. این دارایی می‌تواند در لحظه جابجا شود، به عنوان وثیقه در پروتکل‌های مختلف دیفای استفاده گردد و نقدینگی را به جریان بیندازد. در واقع، توکن‌سازی موتور محرکه‌ای برای آزادسازی ارزش است.

اما نکته کلیدی اینجاست: تا زمانی که این فناوری نتواند جریان عظیم تریلیون‌ها دلار سرمایه را که به عنوان وثیقه در سیستم‌های مالی سنتی راکد مانده، سریع‌تر و کارآمدتر کند، انقلابی رخ نداده است. معیار موفقیت توکن‌سازی، سرعت و مقیاس است. باید دید آیا زیرساخت‌های بلاکچین و قوانین حاکم بر آن می‌توانند اعتماد نهادهای بزرگ و «نهنگ‌های» بازار سنتی را جلب کنند تا دارایی‌های کلان خود را وارد این اکوسیستم کنند.

نظر کارشناسی: به نظر می‌رسد تمرکز اصلی در سال‌های آینده بر روی توکن‌سازی دارایی‌های مالی سنتی مانند اوراق خزانه یا صندوق‌های سرمایه‌گذاری خواهد بود. پذیرش گسترده این مفهوم نیازمند همکاری تنگاتنگ بین نهادهای نظارتی، بانک‌های مرکزی و توسعه‌دهندگان بلاکچین است. در صورت تحقق این هماهنگی، شاهد ایجاد موج جدیدی از نقدینگی و نوآوری در بازارهای مالی خواهیم بود که می‌تواند فضای کلی کریپتو را نیز صعودی کند.

منبع: Crypto.news (مشاهده متن اصلی)